DAHA GİDİLECEK ÇOK YOL VAR

Turhal Şeker Fabrikası lojmanları - Fotoğraf: Yusuf Arslan
     
     Dereceli gözlüklerimi takıp ve elime kahvemi alınca blogger moduna girmiş oldum. Üstüne dışarıda sağnak yağmur da varsa o güzel hava yakalanmış demektir. Bunların hepsi ne kadar havalı derseniz dışardan biri için hiç olacaktır. Benim cevabım ,beni mutlu etmeye yetsin yeter, olacaktır. Tabi değerli blog okuyucuları ve yazarları da mutlu olsunlar.

     Bu yazıyı yazarken hava aydınlanmak üzere olduğundan mı bilmiyorum ama sabahın erken vakitleri derin düşüncelere dalmanın en uygun vakti olmalı.

     Gözlerimi kısarak dağların ardından gelen güneş ışıltısına bakıyorum ve kulaklığımdan gelen müzik ile kendimi uzak yollarda giderken buluyorum. O yollardan teker teker geçtikten sonra elimde bir fotoğraf karesinin kalması sadece hasretliğimin artmasına sebep oluyor. Üzerinden yıllar geçmiş ama dün yaşamışım gibi her şeyi hatırlıyorum. Benzer bir tat veya koku alınca çevremdekilere ben bunu daha önce yaşamıştım dememle kalıyorum. Çevremdekiler ise bu sözlerime bir anlam veremeden durumu geçiştiriyor. Aslına bakarsan bu durum iki yerde yaşamak gibi bir şey. Bedenin burada yaşarken aklın uzaklarda kalıyor. Bu sanki uzaklardan biri devamlı seni anıyor hissi oluşturuyor. Sonrasında sanırım biri beni andı, demekle kalıyorsun. Bunları düşünürken dinlediğim parça çoktan bitmiş, sonrakine geçmişti bile. Artık önümde yeni bir şarkı vardı ve şimdi maziyi unutup önüme bakmalıyım diyerek kulaklığı çıkardım.

Sonra döndüm ve dedim ki: Daha gidilecek çok yol var.


Ben Yusuf Arslan. Kısaca Acı bir kahve tadında blogunun yazarı, yüksek mühendis, posta pulu koleksiyoncusu, pikapların çoğu tozlu raflara kaldırılsa da plaksever ve yeni yerleri gezip görmeyi seven biriyim. Daha Fazlası

PAYLAŞ

BENZER YAYINLAR

SONRAKİ YAZI
« ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
SONRAKİ YAZI »

21 yorum

yorum
24 Mayıs 2016 09:37 delete

Yolların, müziğin, kokuların anıları hatırlamak ve geçmişe dönmek üzerinde büyük etkisi var bence. İnsan ruhu muazzam bir şey!

Yanıtla
avatar
24 Mayıs 2016 13:43 delete

Şu yolda yürüyebilsem ne ilhamlar gelir bana kim bilir... Klasik müzik ve kuş cıvıltıları eşliğinde tam bir huzur.

Yanıtla
avatar
24 Mayıs 2016 14:24 delete

Hayatın içinden çok güzel bir yazı olmuş. Gerçekten çok beğendim yazıyı. özelliklede ilk paragraf bir harikaydı. Beni mutlu eden bütün etkenler tek paragrafta yer alıyordu. Blog, yağmur ve kahve...

Yanıtla
avatar
24 Mayıs 2016 15:15 delete

Çok çok yol var daha gidilecek, görülecek, hasretlerin, özlemlerin hatırlanacağı... ah ah :)

Yanıtla
avatar
24 Mayıs 2016 17:27 delete

Çok güzel bir yazıydı Yusuf.Benim de müzik hafızam çok kuvvetlidir, bazen 'Kapatın ben bunu dinlemek istemiyorum !'derim, zira bana bir sevdiğimin kaybını hatırlatır, anlamazlar beni.Koku hafızam da kuvvetlidir.

İyi yayınlar Yusuf:)

Yanıtla
avatar
24 Mayıs 2016 19:36 delete

Harika , yolların hep güzelliklere açılsın. Sevgiyle

Yanıtla
avatar
26 Mayıs 2016 17:45 delete

O yolda çocukluğum geçti :) Oraları her zaman göremesem de özlüyorum.

Yanıtla
avatar
26 Mayıs 2016 17:46 delete

teşekkür ederim, blogger için ayrılmaz 3'lü :)

Yanıtla
avatar
26 Mayıs 2016 17:52 delete

kesinlikle insan ruhu muazzam bir şey..

Yanıtla
avatar
26 Mayıs 2016 17:54 delete

Sağol :) herkesin yolu güzelliklere açılsın..

Yanıtla
avatar
26 Mayıs 2016 18:00 delete

Teşekkür ederim Ece abla, ah o müzikler bizi her yerde buluyor!

Yanıtla
avatar
26 Mayıs 2016 18:03 delete

Yollar gide gide bitmiyor maalesef.. Daha çok yol var önümüzde!

Yanıtla
avatar
28 Mayıs 2016 18:04 delete

Benimde maziyi unutup önüme bakmam lazım malum daha gidilecek çok yol var. Güzel bir yazı olmuş. :)

Yanıtla
avatar
31 Mayıs 2016 17:05 delete

Çok güzel... "daha gidilecek çok yol var" ;) Kalemine sağlık Yusuf...

Yanıtla
avatar
3 Haziran 2016 01:35 delete

Teşekkür ederim Kore Fenomeni :)

Yanıtla
avatar
3 Haziran 2016 01:37 delete

Beğenmenize sevindim, o zaman yolumuz açık olsun. :)

Yanıtla
avatar
13 Haziran 2016 15:43 delete

Bir fotoğraf karesinden sonra gelen şiirsel anlatım bende de sanki daha önce yaşanmışlık hissi uyandırdı. Hayatın ve doğanın içindeki incelikleri görerek daha gidecek çok yol var. Kaleminize sağlık..

Yanıtla
avatar
13 Haziran 2016 15:44 delete

Bir fotoğraf karesinden sonra gelen şiirsel anlatım bende de sanki daha önce yaşanmışlık hissi uyandırdı. Hayatın ve doğanın içindeki incelikleri görerek daha gidecek çok yol var. Kaleminize sağlık..

Yanıtla
avatar
13 Haziran 2016 23:39 delete

teşekkür ederim. O fotoğraf çocukluğumun geçtiği yeri gösteriyor.. Fotoğrafa bakınca hayallere dalmamak elimde değil..

Yanıtla
avatar

Yazıma yorum yapabilmeniz için daha önceden hesabınızı seçmeniz gerekmektedir. Herhangi bir hesabınız yoksa anonim olarak da yorum yapabilirsiniz.