Yıllar Sonra Bu Bloglar Ölü İnsanların Günlükleri Olacak


Yıllar sonra birileri buralara gelip ne de güzel bir blog sayfasıymış der mi? Burası ne de olsa bir alan. Biri bu alanı kendince doldurmuş ve terk edip gitmiş. Gecinden versin diyebilirsiniz. Ama bu işin bir de gerçek tarafı var. Bu yazıyı ele alma sebebim yakın zamanda hayatını kaybetmiş bir youtuberdır. Altın elbiseli adam olarak bilinen Barkın Bayoğlu, motosiklet hakkında her türlü faydalı bilgiler veren bir Youtube kanalıydı. Allah yakınlarına bolca sabırlar versin.

Bazılarınız, Youtube ile blog arasında ne benzerlik var, diyeceksiniz. Aslında pek fark yok. İkisinde de hayatını veya bir konu hakkında faydalı bilgiler vermeye çalıştığın kişiye özgü alan. Biri görsel, diğeri yazı halindedir. Hassas bir konu olduğundan fazla uzatmayacağım. Dünyaya gelen insan denen mahlukat fani hayatında sürekli bir iz bırakma peşinde koşmuştur. Kısmen bu içgüdüsel yaklaşmdan kaynaklı bu okuduğunuz bloglar ortaya çıktığını düşünmekteyim. İyi ki de bu bloglar ortaya çıkmış ve hala çıkmaya devam etmektedir.

Bloglarda insanların yaşantılarını, tecrübelerini, umutlarını, sevinç ve hüzünlerini bulabilirsiniz. Kendisi istemese de yazdığı yazılarda azar azar bunları hissedersiniz. Hissetmekle kalmaz, bunlara okuyucu da ortak olur. Bu sebepten ötürü olacaktır ki arkasında verdiği o güzel paylaşımlarından kendisini hatırlayacak bazı kişiler olacaktır. O zaman dostlar bizi hatırlasın, güzel yazılarımızın hatrına..

Kaliteli yaşayın ve hep sevdiklerinizle birlikte olun..


Ben Yusuf Arslan. Kısaca Acı bir kahve tadında blogunun yazarı, yüksek mühendis, posta pulu koleksiyoncusu, pikapların çoğu tozlu raflara kaldırılsa da plaksever ve yeni yerleri gezip görmeyi seven biriyim. Daha Fazlası

PAYLAŞ

BENZER YAYINLAR

SONRAKİ YAZI
« ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
SONRAKİ YAZI »

21 yorum

yorum
24 Ağustos 2017 11:19 delete

Bizden mektuplar ise, belki herşeyi değil ama anlattığımız kadarında sahici olmak en güzeli, doğrusu. Kendi alanıma hesap sokmadan, vardır değeceğim bir zihin bir kalp diyerek önce kendi huzur duymalı insan. Bu nedenlerden ötürü de blogları sosyal medya mecralarının dışında farklı bir yerde görüyorum hep..
Yusuf Bey, görsel sizin çektiğiniz bir fotoğraf ise çok güzel olmuş. Selamlar..

Yanıtla
avatar
24 Ağustos 2017 14:32 delete

Yusuf oğlum. Kendimi artık kolayca hayata kaptıramamamın, genellikle hüzünlü olmamın nedeni kayıplarım ve bende artık yerleşmiş ve yakınlarım dâhil sevdiğim bir yığın insanı kaybetme korkusu. Gerçekten de içimi rahatlatacak hiçbir açıklama getiremiyorum bu hâle. Belki de ben aşırı üzülüyorum gidenlere, hiçbir söz beni teselli etmiyor, gideni tanımasam bile.
Dilerim ilerideki nesillere güzel kayıtlar bırakabi,liriz. Hayırlı uzun ömürler dileklerim ve sevgilerimle oğlum.

Yanıtla
avatar
24 Ağustos 2017 16:34 delete

Ölüm bir hakikat. Bir gün buralar, dediğiniz gibi, ölü insanların günlüğü olarak kalacaktır.

Yanıtla
avatar
24 Ağustos 2017 17:23 delete

Ölümlele de terkedilmiyor buralar. Ölünce kesinleşiyor sadece. Zaman geliyor insanın kendi terkediyor blog mecrasını. Bir yaşam var, meşgaleler... Dün düşündüm de ilerde çoluk çocuğuna karışınca nasıl yazarım ben. Üzüldüm... Ölmek değildi ama sonuçta bir kopma vardı.

Yanıtla
avatar
25 Ağustos 2017 11:31 delete

Birçok tanıdığım blog yazarı bu dünyadan göçüp gitti ve blogları öksüz yetim kaldılar...bu son tabiki bizlerinde başına gelecek ama önemli olan iyi ve kaliteli şeyler paylaşmak ve bize verilen ömrü güzel değerlendirebilmek...

Yanıtla
avatar
25 Ağustos 2017 14:32 delete

Yazmak Ölümsüz Olmaktır diyorum her zaman. Farklı bir dünyaya göçeceğiz orası kesin fakat arkamızda bıraktıklarımız bizi yaşatacak. Altın Elbiseli Adamı nasıl yaşatıyorsa..

Yanıtla
avatar
28 Ağustos 2017 00:25 delete

Merhaba, bloglar sanırım biraz gazeteciliğe kayıyor. Ama ondan daha samimi olduğu için bir ayrım noktasına sahiptir. Saygılar..

Yanıtla
avatar
28 Ağustos 2017 00:50 delete

Ece abla sizin ince düşünceli olmanızdan kaynaklı kendinizi çok yormaktasınız. İstemsiz bir şey olduğundan benzer olarak gidenin ardından fazla üzülme durumu bende de oluyor. Umarım ilerideki nesillere güzel ve faydalı kayıtlar bırakırız. Saygılar, sevgiler..

Yanıtla
avatar
28 Ağustos 2017 00:51 delete

Bu günlükler umarım ileridekilere faydalı olur.

Yanıtla
avatar
28 Ağustos 2017 00:53 delete

Haklısınız, dediğiniz gibi ikisi de bir kopmadır.

Yanıtla
avatar
28 Ağustos 2017 00:54 delete

Allah sabırlar versin. Gideni değil de elimizde kalanı iyi şekilde değerlendirmeliyiz.

Yanıtla
avatar
28 Ağustos 2017 00:58 delete

Haklısınız. Yazmak çok değerli bir şey. Üretebiliyorsan ve bunları gelecek nesillere aktarabiliyorsan o dediğiniz ölümsüzlüğe ulaşılabilinir.

Yanıtla
avatar
30 Ağustos 2017 00:42 delete

Ölsek bile arkamızda anlamlı şeyler bırakabiliyorsak; adımız hep anılacak demektir...

Yanıtla
avatar
30 Ağustos 2017 09:08 delete

Ben de düsünürüm zaman zaman öldükten sonra bloglarimiz ne olacak diye 😊. Google amca silmezse kalir öylece...

Yanıtla
avatar
30 Ağustos 2017 17:25 delete

Bu konu epey bir süredir benim de aklıma geliyor. Yıllar önce takipte olduğum bir blogger'e kaybettiğimde çok üzülmüştüm. Dediğiniz gibi bir gün gelecek biz de buraları terkedeceğiz. Dilerim ki; insanlara faydalı bilgiler verebilmenin yanısıra bilhassa yaşadığım tecrübelerin ışığında insani duyguları yeterince aktarabilirim. Bu vesileyle, 30 Ağustos Zafer Bayramınızı ve Kurban Bayramınızı tebrik ederim. İyi bayramlar...

Yanıtla
avatar
3 Eylül 2017 23:48 delete

50 veya 100 yıl sonra, bu zamanın insanının kültürünü, edebiyatını, teknolojisini öğrenmek için yazılarımız tarihi araştırmalara konu olabilir belki. Ayrıca ben ileride çocuklarıma blogger şifremi verip bir miras bırakmayı düşünüyorum :)

Yanıtla
avatar
5 Eylül 2017 23:09 delete

Belki de yazıları muhavaza etmeleri için blog şifrelerimizi miras olarak sonraki nesillere bırakmalıyız :)

Yanıtla
avatar
5 Eylül 2017 23:11 delete

Düşünmesi bile ilginç bir konu. Kusura bakmayın bloga bakamadığımdan yorumunuza bayramdan sonra bakabildim. İyi günler dilerim.

Yanıtla
avatar
5 Eylül 2017 23:12 delete

Eminim gelecek nesiller böyle bir mirası beklemeyecektir :)

Yanıtla
avatar
7 Eylül 2017 17:13 delete

Bunu bende çok düşünmüşümdür. Ölüp gideceğim, yazılarım, çizimlerim hepsi arkada kalacak diye :(
Fakat olsun, en azından zerrecikte olsa bırakabileceklerimizin olması iyi bir şey :)
Öldüğümde çürüyen cesedimizle doğayı, yazıp çizdiklerimizle de beyinleri besleriz :P

Yanıtla
avatar

Yazıma yorum yapabilmeniz için daha önceden Google hesabınıza giriş yapmış olmanız gerekmektedir.